Przyjedź, zapraszamy!
Ilość miejsc ograniczona, więc nie zwlekaj ze zgłoszeniem się!

Główny mówca: Reinhard Hirtler – obdarowany proroczo mówca całym
sercem kochający Jezusa; kilkakrotnie był w Polsce na zaproszenie
Ricka Watkinsa uczestnicząc w obozach uczniostwa oraz sylwestrowym
wydarzeniu „Przełom”; w poprzednich latach podczas wakacji był głównym
mówcą na obozie „Nieziemskie życie” (2009), „Be Free” (2010) oraz
„Wyjdź poza bramy” we Lwówku Śląskim; przez wiele lat był pastorem
oraz zakładał kościoły; jego więź z Bogiem ma przełożenie na codzienne
życie – jest autentyczna, widoczna na każdym kroku, w relacjach z
innymi, w 100% żyje dla Boga i Jego woli; jego nauczanie pokrywa się z
działaniem i stylem życia, ma ogromną pasję do młodzieży; obecnie z
żoną Debi oraz dwoma dorosłymi synami mieszka w USA tworząc
jednocześnie rodzinę zastępczą dla jednego chłopca; pracował również w
szkole z dziećmi z trudnościami wychowawczymi.

Rejestracji można dokonać wypełniając
FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY (DOSTĘPNY TUTAJ: http://bit.ly/ICNJKi) do 31
maja br. W przypadku osób niepełnoletnich prosimy o przesłanie na
maila zgody rodziców wraz z podpisem

WAŻNE!
Oprócz zgłoszenia się warunkiem przyjęcia jest wpłacenie do 31 maja
br, 1 raty za obóz w wysokości 100,00 zł. Zaliczkę należy wpłacić po
otrzymaniu e-maila zwrotnego z potwierdzeniem przyjęcia na obóz.

Pozostała kwota pokrywająca koszt obozu -500,00 zł powinna być
wpłacona do dnia 20 lipca br.

Wpłaty prosimy kierować na konto:

Kościoł Anastasis
ul. Witelona 4
59-220 Legnica
Bank PKO S.A. 47 1020 3017 0000 2102 0138 4551

Z dopiskiem warsztaty „Za 5 dwunasta” i opisem, kogo wpłata dotyczy

W razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt mailowy – befreeyoung@gmail.com

LIDERZY
Bernadetta i Bogdan Jaguszewscy
WIZJA
Celem służby „My-razem” jest doprowadzenie małżeństw, narzeczonych do miejsca w którym będą doświadczali:
- przemiany we wzajemnych relacjach,
- duchowego wzrostu,
- Ojcowskiej miłości,
- mocy Królestwa Bożego dzięki bliskiej relacji z Jezusem Chrystusem.

Więcej o naszej służbie na stronie : www.my-razem.pl

AKTYWNOŚĆ
Kurs dla narzeczonych

Kurs dla narzeczonych ma na celu przygotowanie narzeczonych do małżeństwa.

W spotkaniach dla narzeczonych mogą uczestniczyć pary z wyznaczonym terminem ślubu lub pary, które takiego terminu jeszcze nie wyznaczyły.
Parom, które mają wyznaczony termin ślubu zalecamy zgłaszanie się na kurs, co najmniej pół roku przed ślubem. Jest to dobry moment do pracy nad własnym związkiem, gdyż jeszcze w tym momencie głowa nie jest zaprzątnięta sprawami dotyczącymi organizacji ślubu i całego zamieszania z tym związanego.

Spotkania w ramach kursu dla narzeczonych odbywają się indywidualnie w dogodnych terminach.

Spotkania dla małżeństw
„Rozpalmy ogień miłości”

Spotkania dla małżeństw mają na celu udzielanie pomocy małżeństwom w rozwiązywaniu codziennych problemów oraz udzielanie pomocy w budowaniu i rozwoju wzajemnych relacji. Podczas spotkań małżonkowie przeżywają odnowę opartą na działaniu ich samych połączonych z działaniem Boga w ich małżeństwie.

Spotkania dla małżeństw mogą być prowadzone indywidualnie (tylko z jedną parą) lub grupowo w formie konferencji.

Do uczestnictwa w spotkaniach dla małżeństw zapraszamy, każde małżeństwo chcące odkrywać na nowo piękno wspólnej podróży. Dla nas najważniejsze jest pragnienie zmian i chęć wprowadzania ulepszeń do swojego małżeństwa.

JAK MOŻNA SIĘ WŁĄCZYĆ

- uczestnictwo w spotkaniach

Jeżeli chcesz wziąć udział w spotkaniach napisz do nas: bogdanbenia@my-razem.pl

- modlitwa i zachęta,

- wolontariat
Ta służba to nie tylko prowadzenie spotkań, ale na przykład: prowadzenie strony internetowe, korekta tekstów, przygotowanie upominków dla par itp.

Jeżeli chcesz włączyć się w służbę napisz do nas: bogdanbenia@my-razem.pl

- wsparcie finansowe
Jeżeli chcesz wesprzeć naszą służbę dokonaj wpłaty na konto:

Kościół Anastasis w Legnicy Zbór Kościoła Bożego w Chrystusie
Ul.Witelona 4
59-220 Legnica
Bank PKO SA 47 1020 3017 0000 2102 0138 4551

Dla przelewów zagranicznych:
PL 47 1020 3017 0000 2102 0138 4551 KOD BIC/SWIFT- BPKOPLPW

Z dopiskiem: służba my-razem

http://pdjjunior.org/

Tegoroczna konferencja jest inna, ponieważ w swoim przesłaniu skierowana do młodego pokolenia, chociaż nie ograniczamy wieku dla jej uczestników. Chcemy też, żeby miała ona młodzieżowy charakter, więc przewidujemy znaczny udział młodych ludzi w jej prowadzeniu i usługiwaniu. W programie między innymi wykłady, nauczania prowadzone przez zaproszonego gościa – Johna Paula Jacksona – oraz liderów ruchu Polska dla Jezusa. Przewidujemy też wydarzenie na zewnątrz, w centrum miasta jak również czas przeznaczony na modlitwę, oddawanie czci Bogu oraz na rekreację i wspólną zabawę. Zachęcamy do przyjechania ze swoimi nienawróconymi kolegami i koleżankami.

Jako liderzy Polska Dla Jezusa chcemy aby ta konferencja była kolejną odpowiedzią na prorocze wezwanie jakie Pan Bóg kieruje do swojego Kościoła, aby serca ojców zwrócone były do synów a synów do ojców. To kolejny krok w procesie łączenia i demonstrowania jedności między pokoleniami.

Wierzymy, że Pan Bóg powstaje i Jego władza, panowanie będą się manifestować bardziej na ziemi. W naszych nauczaniach będziemy inspirować do radykalnego opowiadania się po stronie Chrystusa w tych szczególnie trudnych i pełnych wyzwań czasach. Niech powstanie POKOLENIE HONORU – młodzi ludzie – DUMNI Z CHRYSTUSA.

W imieniu liderów PDJ

Wiesław Ziemba

„Masz Imię, że żyjesz, a jesteś martwy”Obj.3,1b. Odczuwam, że to jest Słowo dla mniej więcej połowy z nas. Takie przekonanie przyszło podczas modlitwy. Z tego wynikałoby, że połowa z nas żyje w kompromisie.
I nie chodzi teraz o to żeby patrzeć na sąsiada, ale żeby badać własne serce.
Po co Bóg mówi takie rzeczy? Czy żeby potępić?
Nie, aby zachować.
Ponieważ Bóg nas kocha.
Kiedy widzisz, że dziecko chce włożyć palec w ogień, albo bawi się zapałkami- przecież to taka fajna rzecz, ogień tak atrakcyjnie wygląda…- to co wtedy robisz?
Mówisz: „a, nie będę się wtrącał..?” lub: „jak samo chce, niech się bawi!”. Nie znam takiego rodzica.
Przypomnijmy sobie jedną rzecz. Lub też uświadomimy sobie- jeśli się nad tym dotąd nie zastanawialiśmy..
Dlaczego tak nam łatwo w tygodniu zapominać o Bogu?
Podczas nabożeństwa nasze serca zwracają się ku Niemu, chcemy inaczej żyć, może nawet podejmujemy decyzję, ale potem gdy przychodzi poniedziałek…
Co jest takiego w tym poniedziałku? Coś jest.
To ZAPACH. Nęcący, silny, obezwładniający zapach świata. A co najważniejsze- o ten zapach nie musimy zabiegać. On po prostu jest. Wszędobylski. Pachnie pożądliwość oczu, pachnie pożądliwość ciała, pachnie pycha życia.
I dopóki ten zapach nie zostanie w naszych zmysłach duchowych (bowiem jesteśmy duchami w ciele) porównany z zapachem Boga- jest to zapach miły, ciekawy i nęcący..
Nawet jeśli chciałbyś uciec od tego zapachu- nie możesz. Internet, telewizja, reklamy na ulicy, słowa jakie wypowiadają ludzie wokół nas kreują rzeczywistość atrakcyjną, pożądaną. Tyle TYLKO, że jest to rzeczywistość fatamorgany. Złudna, ulotna i fałszywa. Ale…dopóki nie jest skonfrontowana z obecnością Bożą- wygląda tak prawdziwie…
Problem w tym, że żeby odkryć prawdziwość tego zapachu (czyli jego smród) musimy zbliżyć się do Boga. Ale zapach świata niemal od momentu obudzenia do momentu zaśnięcia jest odczuwany cały czas. Tak więc zbliżać się musimy nieustannie, jak napisano: „nieustannie się módlcie”.
Zapach świata jest wszędobylski. O zapach Boga i Jego Królestwa musimy zatroszczyć się sami. Ponieważ Bóg nikomu się nie narzuca. Jedną z najbardziej niezwykłych cech człowieka w jaką nas wyposażył jest nasza wola.
Jedynym miejscem gdzie jest konfrontowana rzeczywistość wokół nas z prawdą- jest miejsce przy Bogu.
Im częściej zbliżamy się do Niego, tym lepiej rozróżniamy to co pachnie od tego co śmierdzi.
Przychodzenie raz w tygodniu na nabożeństwo nie pomoże nam w tym.

Możesz pomyśleć, skąd mam znajdować na to czas? Nie wiem. Może będziesz musiał zrezygnować z jakiś zajęć…jeśli naprawdę nam na czymś zależy- płacimy za to cenę.
Stawką jest moje i Twoje życie.
Nawiązując do własnych doświadczeń. Był taki czas w moim życiu kiedy nabrało ono zawrotnego tempa. Troje dzieci, wszystko na mojej głowie, rozkręcana działalność gospodarcza, służba wśród najmłodszych, szalone stolica gdzie trzeba było nieustannie gdzieś pędzić. W dodatku zdawałam sobie sprawę, że nie mogę sobie pozwolić na utratę społeczności z Panem, bo po prostu „odpłynę”. Otoczona gronem niewierzących mężczyzn „przy kasie” w klubie biznesowym jako samotna kobieta i walcząca o finansowe przetrwanie dla siebie i dzieci.
W tym czasie, pewnego dnia wiozłam brata z kościoła w swoim aucie. Zaskoczyło mnie to co powiedział: „ Ależ tu jest namaszczenie do modlitwy w tym Twoim aucie” Faktycznie, uświadomił mi, ze auto stało się moim jedynym miejscem intymnych spotkań z Bogiem. Niemalże od momentu kiedy do niego wsiadałam do momentu kiedy z niego wysiadałam- modliłam się. Czasami śpiewałam dla Pana, czasami modliłam się na językach, a czasami po prostu wzywałam Jego Obecności( co lubię robić najbardziej)
Jest takie powiedzenie w biznesie: „kto chce szuka sposobu, kto nie chce szuka powodu”

Poza tym im bliżej będziesz Boga tym bardziej odkryjesz, że to nie tylko chodzi o konkretny CZAS poświęcony na modlitwę. Od tego się zaczyna. Ale co to znaczy: „nieustannie się módlcie”? Myślę, że to chodzi o poruszanie się w określonej postawie umysłu i serca w ciągu całego dnia . Cokolwiek robisz, Twoje myśli zaczynają biec ku Niemu. I coraz trudniej Cię zamroczyć…

Kolejnym powodem dla którego Bóg nas upomina jest : lepsze.
Bóg ma coś więcej niż „zachowanie” nas.
Bóg ma lepsze.
Bóg nie chce abyś wegetował. Bóg chce abyś żył.
Bóg chce przed nami odkryć wszelkie zapachy Jego Królestwa- tak jak pięknego ogrodu o bogactwie niezliczonej ilości barw i niezliczonej ilości PRAWDZIWYCH pięknych zapachów.
Może już jesteś zmęczony swoim szarym życiem, gdy wokół Ciebie ŚWIAT bije po oczach kolorami, ale tym bardziej nie uwierzysz w to co Bóg dla Ciebie przygotował- nie zbliżając się do Niego.

I kolejny powód dla którego Bóg nas nawołuje do ponownego nawrócenia.
Tym powodem są ludzie wokół nas. Tym powodem jest przebudzenie dla Legnicy, Polski, Świata Zachodu, które jest już przygotowane w Niebie, tylko…my jeszcze nie jesteśmy gotowi.
Miałam kiedyś taki sen. Miałam brać udział w jakimś ważnym przedstawieniu. Miało ono się odbyć DOSŁOWNIE ZA CHWILĘ, tylko że ja nie byłam przygotowana. Roztrzepana, nie zorganizowana kręciłam się jak pies wokół własnego ogona i wciąż nie mogłam się przygotować…a przedstawienie się odwlekało, odwlekało, odwlekało…stałam na scenie, dosłownie wszystko było gotowe tylko nie ja. Ono odbyłoby się. Gdybym ja była gotowa. To było okropne. Boże, aby nikt z nas nie został w tym miejscu!
Wierzę jednak, że ze względu na miliony zgubionych ludzi Bóg nie będzie czekał na nas w nieskończoność. Sztuka życia będzie wystawiona. I obyśmy zajęli właściwe dla siebie w niej miejsce.
Przyjdzie czas, że Bóg po prostu weźmie tych którzy przyjęli poselstwo, oczyścili swoje serca i porzucili kompromis, choćby była to garstka- „resztka” o której mówi Pismo i użyje tej „resztki” dla swojego Królestwa.
Dziś Bóg jeszcze czeka na KAŻDEGO z nas.

Ciekawe jest to, że Bóg nieraz daje w określonym czasie szczególną łaskę w danej sprawie. Jak wierzę- ten czas najbliższych tygodni, miesięcy, tego roku- jest czasem dla Kościoła pokuty i powrotu do bliskości z Bogiem. I jak wierzę- jest do tego szczególna łaska, aby Cię w to miejsce wprowadzić.
Tak, jeżeli Bóg daje konkretny czas i szczególną łaskę, to nie znaczy, że szansa się nie powtórzy (choć czasem się nie powtórzy) ale zazwyczaj to znaczy, że potem będzie już tylko trudniej.

Ta łaska, to między innymi objawienie Boga które jest przygotowane dla mnie i dla Ciebie jeśli tylko przyjmiemy poselstwo i będziemy Go szukali.
Ta łaska to również moc do wprowadzenia Ciebie w nowe miejsce lub uwolnienie od spraw czy problemów z którymi walczyłeś wiele lat. W tej łasce masz już nie walczyć. Masz wejść po prostu w Bożą Obecność i w niej TRWAĆ, pozostawiając WSZYSTKO ZA SOBĄ i rezygnując z wszystkiego, wypuszczając z rąk- na rzecz pozyskania Boga.

Czy potrzebujesz przyjąć poselstwo o pokucie? A może to poselstwo dotyczy sąsiada?
Jeżeli nie żyjesz tak jak po nawróceniu- to potrzebujesz.

Zbawienie to przyjęcie „zamiany” jaką uczynił Chrystus. On za mnie i za Ciebie umarł abyśmy żyli. Jedynym sposobem na nasze zbawienie jest Jego Krew. Jego Krew nas oczyszcza gdy jesteśmy w Nim. Jesteśmy zbawieni gdy jesteśmy w Nim. „Nie z uczynków by się nikt nie chlubił”, ale z łaski. Jedyne co mamy zrobić to PRZYJĄĆ CHRYSTUSA, ON ZAMIESZKA W NAS A MY W NIM.
Tak więc powiesz: „Ale je przyjąłem Chrystusa, jestem Zbawiony” A ja zapytam: „Ale czy trwasz w Nim?”
TRWANIE W CHRYSTUSIE TO REZYGNACJA Z CAŁEJ OFERTY ŚWIATA „BO CO MA CIEMNOŚĆ Z JASNOŚCIĄ?”
Jeżeli nie trwasz w Chrystusie- to może byłeś zbawiony, ale nie jesteś.
Jeżeli idziesz na kompromis i trwasz w tym kompromisie- nie trwasz już w Chrystusie.
Jeżeli łączysz się ze światem, oznacza to, że przyjmujesz jego ofertę, nie Bożą- nie trwasz już w Chrystusie.
Więcej.
„Wspomnij więc , z jakiej wyżyny spadłeś i upamiętaj się, i spełniaj uczynki takie jak pierwej, a jeżeli nie, to przyjdę do Ciebie i ruszę świecznik Twój z miejsca, jeśli się nie upamiętasz”
Jeżeli żyjesz dla własnego brzucha- a Twój styl życia na co dzień, Twoje marzenia, dążenia, pragnienia nie są inne niż Twojego kolegi z pracy – marnujesz to co otrzymałeś i może jeszcze nie wypadłeś z łaski ale jesteś na drodze do tego.
W Biblii czytamy, że nieposłuszeństwo jest takim samym grzechem jak czary.
Kiedy ostatni raz zastanawiałeś się nad tym czego oczekuje od Ciebie Bóg?
Możemy mieć upadki. Możemy pobrudzić sobie stopy. Jezus je obmyje.
Ale mamy chodzić w świętości przed Bogiem- w nieustannej pokucie, z wrażliwym sercem na grzech. Nie z potępienia ale z mądrości- bojaźni przed Bogiem i miłości do Niego.
Mamy mieć nie tylko postawę rezygnacji z wszystkiego- na rzecz pozyskania Chrystusa, ale mamy faktycznie rezygnować z wszystkiego na rzecz pozyskania Chrystusa.

I nie mówię tu o smutnym chrześcijaństwie. Jeżeli tak to odbieramy- nie rozumiemy.
PRZEJŚCIE PRZEZ POKUTĘ JEST WEJŚCIEM DO PRAWDZIWEJ RADOŚCI.
MOŻEMY JEDYNIE PRODUKOWAĆ SZTUCZNĄ RADOŚĆ JEŻELI WCZEŚNIEJ NIE PRZESZLIŚMY PRZEZ POKUTĘ.
Krzyż jest drogą do Zmartwychwstania.
Nie ma Zmartwychwstania bez Krzyża.

Nie ma Zbawienia bez TRWANIA W NIM.

Czy nie masz już dosyć formy bez treści?
Chwilowych uniesień bez odniesienia do codzienności?

To jest czas rozprawienia się z tym.
Przyjmijmy Bożą ofertę.
A On da nam łaskę i moc do przemiany.

Wersety do rozważenia:
Obj.Jana 2 i 3 rozdz; Kol.2,6; Rz.6 i 8rozdz.,Hbr.12rozdz.

(Kochani, nie jest mi o tym ani łatwo mówić, ani łatwo pisać- a jeśli się w czymś mylę- niech Bóg mnie wyprostuje. Piszcie też do mnie proszę, abym wiedziała, czy jesteście ze mną w tym co odbieram od Boga, czy może się z tym nie zgadzacie i dlaczego- proszę o wszelkie opinie. Ja jednak mam świadomość, że Bóg się ze mną rozliczy z tego czy dzieliłam się lub też nie. I nie chciałam kiedyś usłyszeć: krew jego na rękach Twoich za to, że nie mówiłaś. Rozliczy się też ze mną z każdego nieużytecznego słowa- dlatego z bojaźnią dzielę się czymkolwiek. I niech Bóg mi przebaczy jeśli się w czymś mylę.
Niech Bóg Was Błogosławi i rozciągnie swoje miłosierdzie nad nami.
abba.art@wp.pl Agata Wiktoria Śmierzyńska)

- Prezentacje z pobytu polskiej grupy
- Ciekawostki o Indiach
- Pytania i odpowiedzi……

PIATEK 16.03.2012r.
godz. 18:30

Biuro CIFI
ul. Złotoryjska 65/3

INDYJSKI POSIŁEK
Składka 5 zł od osoby

Modlitwa o dzieci i młodzież:

- aby doświadczyły osobistego spotkania z Jezusem Chrystusem i napełnienia Duchem Św.
- aby wzrastały w poznaniu Boga przez Słowo Boże
- o ochronę nad nimi, gdy przebywają w środowiskach przedszkoli, szkół i uczelni
- o odwagę dla nich do opowiadania się za Jezusem i podejmowania mądrych wyborów 
- o ożywienie duchowe w grupie dzieci i młodzieży kościoła

Podsumowanie 2011 i spojrzenie na 2012 Tomasz Osowski

Wieczór Sylwestrowy 31 grudnia, w czasie którego mogliśmy wspólnie dziękować Bogu, chwalić Go i składać świadectwa, był wg mnie podsumowaniem tego, co On robił wśród nas w 2011 r.

Wierzę, że wielu w społeczności uchwyciło się wiarą proroczego przesłania, które obiegło Kościół w styczniu. Jak pamiętamy, główne jego hasło brzmiało: 2011 – to rok przejścia do nowego miejsca. Owo przejście miało jednak przypominać bardziej drogę noworodka przez kanał rodny, niż spacerek po rozgrzanej plaży wśród dźwięków pluskających fal.

Byłem jedną z tych osób i od samego początku, razem z żoną oraz innymi, przy wielu okazjach wołaliśmy do Boga, aby przeprowadzał nas wszystkich do tego „nowego miejsca”. Wiadome jest, że Duch Św. wkłada w każdego różne marzenia i wizje, i my gdzieś „wewnętrznie” wyczuwamy, gdzie jest to nowe miejsce. Dlatego jeden modlił się np. o zmianę miejsca pracy, inny o zbawienie swojej rodziny – dzieci, kolejny o zmianę miejsca zamieszkania, jeszcze inny o nowe miejsce w relacji z Bogiem, ze współmałżonkiem, o uzdrowienie etc. Przyjemnie było posłuchać tych wszystkich świadectw w ostatnim wieczorze starego roku.

Jesteśmy też wdzięczni Panu Bogu za wydarzenia, w których mogliśmy brać udział w ubiegłym roku (indywidualnie, jako kościół, w różnych grupach wiekowych) takie jak: Krajowa Konferencja PDJ, Światowy Dzień Modlitwy, Obóz Młodzieżowy „Wyjdź poza Bramy”, Kurs Fusion zakończony Festynem, Szkoła Słowa. W maju 2011 rozpoczęliśmy regularne Spotkania dla Małżeństw – gdyż ciągle jest to dziedzina nieustannej walki o zwycięstwo, o przełomy. Myślę, że nie możemy powiedzieć jeszcze o znaczących zmianach, choć dziękujemy Panu Bogu za małe początki.

Za tymi wszystkimi wydarzeniami stali i stoją konkretni ludzie, którzy zapłacili cenę posłuszeństwa, poświęcenia czasu i środków. Dzięki Bogu za każdego z nich!

Chcąc spojrzeć na samych siebie – na nasz kościół w szerszym kontekście musimy zgodzić się, że żyjemy w bardzo ciekawych czasach. Duch Jezusa, który jest duchem proroctwa po całej ziemi roznosi przesłanie o czasach ostatecznych. Potwierdzają to też dramatyczne zjawiska i anomalia w prawie każdej sferze: w przyrodzie, w światowej ekonomii, upadają dyktatorzy, masowo giną ludzie w różnych częściach świata itd. Trzeba być ślepcem i głuchym, by tego nie widzieć i nie słyszeć.

Ale co to ma znaczyć dla wierzących dziś, co mamy z tym zrobić żyjąc w Polsce, tu – na Dolnym Śląsku, w Legnicy, lub okolicach? Czytając pilnie Słowo Boże znajdziemy tam proste odpowiedzi. Jeśli bowiem Bóg w taki sposób przemawia do Ziemi, to przede wszystkim Jego ludzie – Kościół  – musi rozumieć, co się dzieje i co ma z tym zrobić.

Dla mnie, dla nas, dla kościoła to czas nawrócenia się do Boga, powrotu do pierwszej miłości, którą zatraciliśmy w ciągu lat. Celowo będę poniżej pisał w pierwszej osobie MY – bo z pewnymi postawami musimy się wszyscy utożsamić.

Przestaliśmy się odróżniać od świata, a czasem nawet chcieliśmy się mu przypodobać, aby go pozyskać – ale to nie działa! Jeśli różnimy się tylko tym, że modlimy się w domu i czytamy Biblię (jeśli rzeczywiście modlimy się i czytamy Słowo …?), chodzimy na nasze niedzielne spotkania, zorganizujemy wg nas coś „wielkiego” na zewnątrz – to chyba słabo się wyróżniamy. Przyznajmy, że często brakuje nam odwagi, by wprost – bez uników złożyć świadectwo o nawróceniu się do Boga, a jeśli nawet się to już „uda”, to co mówić o obecnym życiu z Jezusem – czym tu się chwalić ?! W domu bardzo często zachowujemy się i żyjemy tak, jak by nie było w nas Boga: krzyczymy na siebie, kłócimy się,nie potrafimy normalnie rozmawiać, oglądamy te same seriale, co wszyscy i żyjemy losem ich bohaterów. Marnotrawimy nasz cenny czas przed ekranem komputera. Nierzadko zdarza się też, że wracamy do tych samych nałogów, z których Pan Jezus uwolnił nas przy nawróceniu. A różne są to nałogi: płynne, dymne i inne…

Jak wielu z nas w swoich domach codziennie ma krótszą czy dłuższą chwilę, by wołać do Boga, dziękować Mu za dzień, zaglądnąć do Biblii i wczytać się w nią? Czy nie jest tak, że na wszystko inne mamy full czasu, ale Bogu dajemy ogryzki?

Ostatnio na przykład zastanawiałem się i pytałem w sercu Pana Boga, dlaczego ciągnie nas wierzących do oglądania tych „neverending” seriali w TV? Zrozumiałem po części (tak mi się wydaje), że powodem tego jest mało ekscytujący i ciekawy styl życia, który sami prowadzimy jako wierzący. A dlaczego taki prowadzimy? – bo brakuje nam Obecności Bożej w domach ! Życie bez żywego Chrystusa jest nudne, smutne, bezbarwne i dlatego poszukujemy „dopalaczy” tego typu. Coś utraciliśmy, spadliśmy z wyżyn, z których wystartowaliśmy z Jezusem na początku, zaraz po nowym narodzeniu.

Taki nasz stan moglibyśmy bez przesady określić słowem KRYZYS. Kryzys jednak z definicji oznacza szansę, okazję, możliwość, by przeżyć PRZEMIANĘ. On może być dla nas trampoliną, którą wybijemy się do lepszego miejsca w duchowym życiu. W kryzysie trzeba jednak być aktywnym, podejmować kroki, decyzje, ruszać się – a nie załamywać ręce, użalać się na sobą, narzekać …

Bardzo mocno przemówił do mnie pod koniec grudnia 2011 list do zboru w Sardes, zapisany w Objawieniu 3,1-6. Zacząłem się modlić: „Panie, mówisz – masz imię, że żyjesz, a jesteś umarły – pokaż mi wyraźnie, o co tu chodzi? Zaraz …, jestem chrześcijaninem, nawróciłem się ponad 20 lat temu, znam Biblię, Ty mnie pobłogosławiłeś i ciągle błogosławisz, „chodzę do kościoła”, służę Ci – w czym jestem umarły? I czytam dalej: bądź czujny … czyli co?, tracę czujność, straciłem ją … ?

Na tym skończę swoje osobiste wynurzenia, ale zachęcam Ciebie bracie, siostro do odważnych rozmów w Duchem Św., do otwartych rozmów typu: pokaż mi, w jakim miejscu jestem dziś przed Tobą? Objaw mi moje serce przed Tobą? Daj mi zobaczyć, co jeszcze pozostało w moim życiu z Tobą, a co bliskie jest śmierci i daj mi łaskę się UPAMIĘTAĆ! ZACZNIJ WOŁAĆ O TO DO BOGA, NIE USTAWAJ, NIE ZADOWALAJ SIĘ CHWILOWĄ POPRAWĄ NASTROJU. BĄDŹ UCZCIWY PRZED SOBĄ I PANEM.

Kiedy myślę o 2012 roku, to mocno słyszę w sercu Boże wezwanie, wezwanie do wyjścia z kryzysu:

• do modlitwy i czujności wg Mar.14,38
• do powrotu na odwieczne ścieżki wg Jer.6,16
• do powrotu do pierwszej miłości wg Obj.2,4-5
• do oddzielenia się dla Boga, aby była różnica między sprawiedliwym, a bezbożnym wg Mal.3,18
• do odbudowy małżeństw, rodzin, całych domów wg Hebr.13,4
• do wzajemnej miłości i gościnności wg 1 Piotr 1,22 i 4,8-9
• do jedności wg Ef.4,1-2
• do zajęcia swojego miejsca zgodnie z powołaniem wg Ef.4,16

Życzę w 2012 każdemu, kto należy do Chrystusa i czuje się częścią Kościoła Anastasis w Legnicy: radykalnych zmian w życiu przez moc Ducha Świętego, ożywienia z duchowego letargu, uwolnienia do powołania w Bogu, odnowienia w pierwszej miłości do Pana, prawdziwej radości Bożej. Tego samego życzę i sobie.

Z miłością, Tomasz

Chciałbym gorąco zachęcić Was do odwiedzin nowego blogu razem.pl. Dostęp do blogu za pomocą prawej kolumny. Moim zdaniem bardzo cenny materiał nie tylko dla małżeństw. Żyjemy w świecie relacji, a blog dotyka delikatnej materii relacji w sposób, który mnie osobiście porusza wyważeniem i mądrością, która jest motywowana miłością. Gorąco zachęcam do lektury.

Dodatkowo w dziale nauczania umieściliśmy dział Świadectwa, relacje działania żywego Boga w naszym życiu. Pobierajcie, budujcie się w Bogu, korzystajcie